هیأت رایة الزهرا (س) - قم

شب سوم، ۸ خرداد

رمضان [۱۴۳۸ - ۱۳۹۶]

استان فارس، روستای نورآباد

.

3⃣بحث شماره ۳: پر حرفی

.

▪️ادامه حکمت دوم نهج البلاغه

🔹《وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَه‏.》

شاید شما با برخی که زیاد سخن میگویند، برخورد کرده باشید؛ 

🔹حکمت ۳۴۹: 《وَ مَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ خَطَؤُهُ وَ مَنْ كَثُرَ خَطَؤُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ وَ مَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ وَ مَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ وَ مَنْ مَاتَ قَلْبُهُ دَخَلَ النَّار.》

و هر كه گفتارش فراوان شد خطايش فزونى گرفت، و هر كه خطايش بسيار گشت حيائش اندك شد، و هر كه حيائش اندك شد پارساييش كم شد، و هر كه پارساييش كم شد دلش مرد، و هر كه دلش مرد وارد آتش شد.

❓چرا خودش را خوار میکند آنکه سخنش بسیار و بی پروا سخن میگوید؟ 

چون خطایش زیاد است، چون حیاءش کمتر است، چون تقوا و پارسا نیست.

🔹مضمون شعری عربی میگوید: 

با لغزش پا ، کمتر انسان جان می دهد

ولی وقتی زبان لغزش پیدا کند، جان انسان را نیز در خطر می اندازد.

🔹امیر المومنین علیه السلام: زبان جِرمَش کوچک ، ولی جُرمش بزرگ است.

🔹حکمت ۴۰ نهج البلاغه : 《وَ قَالَ ع‏ لِسَانُ‏ الْعَاقِلِ‏ وَرَاءَ قَلْبِهِ وَ قَلْبُ الْأَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِه‏.》

زبان را آزاد گذاشتن ، و بدون تدبر سخن گفتن، انسان را خوار می‌کند.

این زبان از یک طرف میتواند انسان را ذلیل کند و خوار سازد و از یک طرف می تواند انسان را بزرگ کند، چراکه رسول اکرم (ص) فرمودند: «الجمال فی اللسان» زیبایی در زبان است.

.