هیأت رایة الزهرا (س) - قم

شب دوم، ۷ خرداد

رمضان [۱۴۳۸ - ۱۳۹۶]

استان فارس، روستای نورآباد

2⃣بحث شماره ۲

.

▪️ادامه حدیث دوم از کلمات قصار امیر بیان ، علی علیه السلام.

🔹《أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ

وَ رَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ وَ هَانَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ عَلَيْهَا لِسَانَه‏

وَ رَضِيَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ.》

این سخن پیامی دارد، انسان در زندگی ممکن است با مشکلاتی مواجه شود.

در خطبه ۲۲۶ میفرماید این دنیا: 《دَارٌ بِالْبَلَاءِ مَحْفُوفَةٌ وَ بِالْغَدْرِ مَعْرُوفَةٌ لَا تَدُومُ أَحْوَالُهَا وَ لَا يَسْلَمُ نُزَّالُهَا.》

خانه ای است که با بلا آن را پیچیده اند. زندگی خالی از مشکل نیست.

اعم از مشکلات مالی و مشکلات حالی و روحی و روانی.

حال که انسان نگرانی های درونی برایش بوجود بیاد (بخاطر مشکلات و غیر) ، یعنی بطور کلی آیا میتواند آنها را مطرح کند یا خیر؟

سه حالت دارد: ۱. اصلا افشاء نکند. ۲. میتواند افشاء کند. ۳. یا نه در برخی مکانها می شود و در مکانهایی نمی شود.

امیرالمومنین (ع) میفرماید: کسی درد درونی خودش را و ناراحتی و افسردگی و درد خودش را ابراز کند، این پستی خودش را پذیرفته است.

در مکانهایی می بایست، انسان ضعف و ناتوانی خودش را ابراز کند:

۱.  بیماری و نارسایی های جسمی برای پزشک.

۲.  مشکلات روحی خود را به مشاور

اما به هرکسی بخواهد بگوید این را نمی تواند بگوید. و اگر بگوید هیچ سودی برایش ندارد. و برای شنوندگان باعث ناراحتی و تأثر است.

ولی جایی که انسان عجز و ناتوانی خود را به دشمن (یا برای کسی که نمیداند دشمن است یا دوست) منتقل کند و بگوید، خودش را خوار و ذلیل کرده است.

نوشته شده است که در جنگها، مسلمانها لباس فاخر بپوشند. یکی از اصحاب رسول الله (ص) شخصی است به نام ابو دجانه انصاری، در جنگ احد با پوشیدن لباس فاخر. روبه روی دشمن ایستاده بود. و متکبرانه قدم میزد.

رسول خدا (ص) نظری کرد و فرمود:این راه رفتن را خدا دوست نمیدارد الا در اینجا، اینجا این راه رفتن محبوب است چرا؟ چون عزت مسلمانان در برابر دشمن حفظ می شود.

ابن ابی الحدید ذیل این فرمایش مطلبی را از احنف بن قیص نقل میکند. احنف بن قیص یکی از عقلاء عرب است. و مرد با شخصیتی است. اهل بصره است و با صعصۀ بن سوهان نسبت فامیلی دارد.

وقتی یکی از دوستان احنف بیمار شده بود و به عیادت ایشان رفت. و او برای ایشان شروع کرد به شکایت.

احنف گفت: دوست من ، دردت را برای کسی ابراز نکن. چرا که اگر دوست تو باشد باعث ناخشنودی او میشود و اگر دشمن تو باشد خشنود میشود. نه ناخشنودی دوستان را بخواه و خشنودی دشمنان.

بعد رو کرد به این بیمار گفت: تو در چشم راست من چه میبینی و نگاهی کن.

گفت من عیبی در چشم راست تو نمیبینم.

گفت این چشم راست من بیست سال است بینایی خودش را از دست داده است. اما هنوز همسرم و عیالم از اینکه بینایی خودش را از دست داده است مطلع نیست.

عقلم میگوید که با آنها مشکلم را در میان نگذارم.

.