هیئت فدائیان حضرت زینب(س)

علی انسانی:

 

باز به من راه سخن باز شد

 

 

 

طایر اندیشه به پرواز شد

 

 

 

تا که کند سیر، مقامات را

 

 

 

مدح کند،‌ مادر سادات را

 

 

 

گر، نه مدد از نظرِ وی رسد

 

 

 

خامه به طوف حرمش کی رسد؟

 

 

 

اختر تابنده‌ بُرج شرف

 

 

 

گوهر رخشنده‌ دُرج شرف

 

 

 

مایه‌ فخریه‌ خیرالبشر

 

 

 

دوستی و دشمنی‌اش، خیر و شر

 

 

 

ریزه خور سفره او، اولیا

 

 

 

در بَر او بر سَرِ پا، انبیا

 

 

 

روح  نُبی ، جان نبی، ذات دین

 

 

 

کشته شده بر سرِ اثبات دین

 

 

 

در شرف و عفاف، الگو تویی

 

 

 

به بانوان، بزرگ بانو تویی

 

 

 

به بی‌قرین ، نیست قرین تو کَس

 

 

 

و گر کسی هست، علی هست و بس!

 

 

 

بود به دستور خدای اَحد

 

 

 

که مصطفی به دست تو، بوسه زد

 

 

 

جن و ملک، کمینه خیل توأند

 

 

 

خلق، عوالم به طُفیل توأند

 

 

 

حُب تو، شیرازه‌ اُمّ الکتاب

 

 

 

سایه‌نشینِ مِهر تو، آفتاب

 

 

 

مقدم تو داده به خاک، اعتبار

 

 

 

فرش کند از تو به عرش، افتخار

 

 

 

هم ز سَران، خود پسرانت سَرند

 

 

 

هم، همه مفتخر زِ تو مادرند

 

 

 

در صف محشر، چو رسد گام  تو

 

 

 

محشر دیگر شود از نام  تو

 

 

 

به‌گاه غم ذکر امامان، همه

 

 

 

فاطمه، یا فاطمه، یا فاطمه

 

 

 

دامن تو، حسین، می‌پرورَد

 

 

 

آن‌که دل خدای هم می‌برَد

 

 

 

فضه‌ تو، معلم عالمی

 

 

 

که دارد از یَم کمالت نَمی

 

 

 

خانه‌ تو گلبُن عشق و عفاف

 

 

 

به گِرد آن کعبه بوَد در طواف

 

 

 

صبر تو را  نداشت ایوب، هم

 

 

 

اشک تو را نریخت یعقوب، هم

 

 

 

عبادت و خدمت تو، متصل

 

 

 

دسته‌ دستاس ز دستت خجل

 

 

 

چشم ملَک، محو نماز شبت

 

 

 

گوش فلک، به نغمه‌ یارَبت

 

 

 

محمدرضا طهماسبی:

 

دختر خورشید و ماه، زهره زهرا

 

 

 

آن که کرامات او گذشته ز احصا

 

 

 

هم شرفش بگذرد ز عرش الهی

 

 

 

هم نسبش می‌رسد به سید بطحا

 

 

 

زهره مخوانش که گشته زهره کنیزش

 

 

 

دخت مخوانش که گشته اُمّ أبیها

 

 

 

سنگ صبورش نبی راضی مرضی

 

 

 

محرم رازش علی عالی اعلا

 

 

 

تربت پاکش نهان ز دیده مردم

 

 

 

چون شب قدری نهفته در سه شب احیا

 

 

 

گر نود و نه بُود اسامی باری

 

 

 

هست یکی زین میانه اعظم و عظمی

 

 

 

از پی دستاس توست چرخش گردون

 

 

 

زینت نعلین توست گنبد مینا

 

 

 

سوره کوثر به نام توست مزین

 

 

 

آیه تطهیر شد ز نام تو معنا

 

 

 

ره نبَرَد در بهشت روز قیامت

 

 

 

هر که تو بر نامه‌اش نکرده‌ای امضا

 

 

 

حبّ تو جنت شده‌ست و بغض تو دوزخ

 

 

 

ای به قیامت معاندان تو رسوا

 

 

 

سوی تو آید نبی به روز تحدی

 

 

 

سمت تو گردیده قبله لیلة‌الأسرا

 

 

 

کیست به غیر از تو با علی مترادف

 

 

 

غیر علی کیست با تو همسر و همتا

 

 

 

روزه گرفت و سه بار نان خودش را

 

 

 

داد به درویش مستمند ز تقوا

 

 

 

خیر طلب می‌کند ز فرط محبت

 

 

 

در حق همسایگان ز قادر یکتا

 

 

 

قدر تو همسایگان کجا بشناسند

 

 

 

حیف طلا که کنی‌ش خرج مطلّا

 

 

 

در حد ما نیست مدح نام تو کردن

 

 

 

مدح تو گوید مگر خدای تعالی

 

 

 

ما نتوانیم حق وصف تو گفتن

 

 

 

با همه کرّوبیان عالم بالا