هیئت بچه های فاطمه (س)

🔸 در قرآن کریم، پیامبر اکرم(صلوات الله علیه) به عنوان الگوی تام و تمام برای زندگی ما معرفی شده است. این اسوه برای بعد خودش هم، اسوه هایی را معرفی کرد و امامان معصوم الگوها و اسوه های بعد از پیامبر(صلوات الله علیه) شدند. وقتی کسی الگوی تام و تمام الهی باشد، هم کلامش حجت و سند است، هم فعلش حجت است. یعنی هر کاری حجت خدا انجام دهد فصل الخطاب است. 

🔸 یکی از اتفاقاتی که در زمان چهارده معصوم(علیه السّلام) به کرات اتفاق افتاده است جریانات جنگ و صلح است. اینکه حجت خدا چه زمانی می‌جنگد و چه زمانی صلح می‌کند، برای ما راهنما است. 

🔸 پیامبر(صلوات الله علیه) به مسلمانان دستور دادند آماده شوید که به زیارت خانۀ خدا برویم. به کفار قریش خبر رسید. آن‌ها پیام دادند که ما تحت هیچ شرایطی نمی‌گذاریم شما وارد مکه شوید و راه را بستند. پیغمبر(صلوات الله علیه) به چند نفر گفتند هرکسی راهی بلد است ما را از مسیر دیگری ببرد.  کفار قریش یک نفر را فرستادند و پیشنهاد صلح دادند و ایشان پیشنهاد صلح را پذیرفتند. وقتی قرارداد صلح در حال امضا شدن بود، بعضی از اصحاب پیغمبر داد می‌زدند که این قرارداد ننگین است. ایشان گفتند این فتح مبین است. چون این زمینه‌ساز فتح مکه شد. پیغمبر(صلوات الله علیه) مصلحت دانستند که صلح کنند و این صلح زمینه‌ساز فتح بزرگتری به نام فتح مکه بود. 

🔸 در جنگ صفین وقتی قرآن‌ها بر سر نیزه رفت، داد لشکر کوفه بلند شد که ما دست از جنگ کشیدیم. امیرالمومنین(علیه السّلام) را تهدید کردند. هرچه ایشان فرمودند این مسیر و ترک مخاصمه غلط است [نپذیرفتند]. ولیِّ خدا چاره‌ای ندارد. الان است که اصلِ اسلام به خطر بیوفتد. 

🔸 وجود نازنین امام حسن(علیه السّلام) بعد از شهادت امیرالمومنین(علیه السّلام) سخنرانی کردند و مردم را برای جنگ توجیه کردند. مردم جمع شدند و لشکر مفصلی آماده شد. اینجا مردم دو دسته‌اند. یک دسته خواص جامعه هستند. یک دسته عوام‌اند. تا بوده چنین بوده که عوام (مردم) به خواص نگاه می‌کنند، می‌ببینند خواص چگونه رفتار می‌کنند، آن‌ها هم همانگونه رفتار کنند. 

🔸 معاویه وقتی لشکر امام حسن(علیه السّلام) را ورانداز کرد، دید که حریف این لشکر نخواهد شد. شروع به کار کردن بر روی خواص کرد. همه تمرکزش را برروی فرماندۀ لشکر امام حسن(علیه السّلام) گذاشت. او را با یک مبلغ بسیار کلانی خرید. وقتی عبیدالله بن عباس رفت، هشت‌هزار نفر جمعیت از لشکر امام حسن(علیه السّلام) جدا شدند و همراهش رفتند.  مردم دیدند فرمانده رفته و چیزی گیرشان نمی‌آید. در لشکرگاه امام(علیه السّلام) شروع به غارت کردند. 

🔸 امام حسن(علیه السّلام) در این مرحله با اینکه یکی از فرماندهان ارشدشان رفته است و لشکرشان مورد غارت یک عده یاغی قرار گرفته است، هنوز ناامید نیستند و هنوز اسمی از صلح در میان نیست. 

🔸 یک شخص خبیثی فردای آن شب تلخ، به امام(علیه السّلام) حمله کرد. ضربه کاری به امام(علیه السّلام) زد که ایشان بستری شدند. هنوز امام(علیه السّلام) به دوستان و نزدیکان می‌گویند شما لشکر آماده کنید و حمله کنیم و پیروز می‌شویم. هنوز صحبتی از صلح نیست. 

🔸 معاویه باز دارد بر روی خواص کار می‌کند. این دفعه در لشکرگاه امام حسن(علیه السّلام) شروع به شایعه درست کردن کردند. خیانت خواص، [باعث شد] ایشان مجبور به صلح کردن شوند.

🔸 فرجام و پایان صلح پیامبر(صلوات الله علیه) فتح الفتوح شد. اما فرجام و پایان حَکمیّت و صلح امام حسن(علیه السّلام) غم‌نامه شد. من نمی‌خواهم بگویم صلح امام حسن(علیه السّلام) بدرد نخور بود. صلح ایشان به نحوی پیروزی و رسوائی بنی‌امیه بود. ولی اگر جنگ اتفاق افتاده بود و بنی‌امیه زائل شده بود، دیگر جریان کربلا به وجود نمی‌آمد. 

🔸 صلح پیامبر(صلوات الله علیه) فرجام قشنگ و روشن دارد چون به فرمان و رضایت حجت خدا بوده است. حجت خدا مصلحت اندیش است و آینده را می‌بیند. اما در آن دو مورد، حجت خدا ناراضی بود. در آن دومورد حجت خدا را مجبور به ترک مخاصمه و صلح کردند. 

🔸 اگر قرار است صلحی اتفاق بیوفتد، نباید حجت خدا و نماینده حجت خدا(ولی‌فقیه)  در محذوری واقع شود. وقتی صلح افتخار دارد که نمایندۀ حجت خدا(ولی‌فقیه) مجبور به این صلح نشود. نه اینکه چندین نوبت بگوید من راضی نیستم. بعد جوری جامعه را طراحی کنند که ولی خدا مجبور شود [که بپذیرد]

🔸 ما به صلح ایشان افتخار می‌کنیم. اما زمینه و ریشه و پایه را ببینیم، نه اینکه هرموقع خواستیم در مقابل دشمن کوتاه بیاییم بگوییم امام حسن(علیه السّلام) صلح کردند و امام صلح بودند.

💬 حجت الاسلام سیدجمال الدین #نجم_الهدی

⚫️ شهادت رسول اکرم (ص)

⚫️ شهادت امام حسن مجتبی (ع)

🗓 جمعه 25 مهرماه 99